Kleurplaat egel

De rug van deze egel ligt vol puntige stekels, en elke stekel mag een streepje in een eigen kleur worden.

Deze egel loopt van links naar rechts over het blad, in profiel getekend, met één oog zichtbaar en een spits snuitje vooraan. Zijn rug is bezaaid met driehoekige stekels die in een golvende lijn omhoog en omlaag lopen, van zijn nek tot aan zijn achterpoten. Onder de rand van de stekels loopt een dunne golvende lijn die de overgang naar de kop en het gezicht van de egel aangeeft. Zijn voorpootje, net zichtbaar onder de kin, is iets kleiner getekend dan het achterpootje verderop.

Een egel gebruikt zijn stekels als bescherming: als hij schrikt, rolt hij zich op tot een bal, zodat alleen de stekels nog te zien zijn. Overdag slaapt een egel meestal, en in de avondschemering gaat hij op zoek naar eten in de tuin. Zijn korte pootjes zijn nauwelijks te zien onder het ronde lijf, iets wat op deze tekening ook goed te zien is bij de twee pootjes die net onder de rand van de rug uitsteken. In de tuin zoekt een egel vooral tussen bladeren en onder struiken naar zijn eten, waar hij zich overdag goed verstopt kan houden.

Naast de egel op deze plaat ligt een appel met een blaadje eraan. De appel staat los van de egel getekend, als onderdeel van het tafereel in de tuin waar hij doorheen loopt, niet aan zijn stekels geregen zoals je op sommige oudere tekeningen weleens ziet. Het blaadje aan de steel van de appel steekt schuin omhoog, een klein detail dat de appel net iets meer diepte geeft. Rechts van de appel, tussen het fruit en de rand van het blad in, blijft een klein stukje wit papier open, dat je met een vaag groen grastintje kunt vullen.

De stekels zijn het lastigste onderdeel om netjes te kleuren, omdat ze smal en puntig zijn. Een dunne stift of een goed aangepunt potlood werkt daar beter dan een brede stift, die al snel over de rand van een stekel heen glijdt naar de volgende. Werk de stekels het beste in kleine groepjes af in plaats van in één lange beweging over de hele rug, dan houd je meer grip op waar je precies bent.

Een egel in de tuin is voor veel kinderen een van de weinige wilde dieren die ze weleens echt tegenkomen, en dat maakt deze plaat een fijn startpunt voor een gesprek over de dieren die 's nachts actief zijn terwijl de rest van het huis slaapt. De rustige, wat ronde vorm van de egel maakt de tekening bovendien geschikt voor een kind dat nog niet gewend is aan veel scherpe hoeken in een kleurplaat. Zijn snuitje, met dat ene lachende mondje, geeft de hele tekening bovendien een vriendelijk gezicht dat goed past bij een dier dat in het echt best schuw is.

De egel zelf neemt niet de hele breedte van het blad in beslag: hij loopt over het linkerdeel van de plaat, terwijl de appel rechts een eigen plek krijgt, met best wat lege ruimte daartussen. Zijn oortje is klein en rond, half verscholen tussen de stekels aan de bovenkant van zijn kop, makkelijk over het hoofd te zien als je niet goed kijkt.

Een egel is een van de weinige dieren die je in een Nederlandse achtertuin nog weleens tegenkomt, meestal pas als het al bijna donker is. Sommige mensen leggen 's winters een hoopje blad of een egelhuisje neer, zodat een egel een veilige plek heeft om te overwinteren. Deze plaat past dan ook goed bij een gesprek over dieren die dichter bij huis leven dan een koala of een panda.

Gepubliceerd op 2 september 2026Bijgewerkt op 2 september 2026693 woorden