Kleurplaat hond

Deze hond zit zijwaarts afgebeeld met de staart al in beweging, klaar om ingekleurd te worden.

Het grote hangoor valt meteen op bij deze hond. Hij zit in zijaanzicht, met de kop iets omhoog en de snuit naar links gericht, en heeft maar één oog in beeld omdat het andere achter de kop verscholen zit. Rond de staart zijn een paar korte lijntjes getekend die beweging aangeven, alsof hij net kwispelt.

Een hond kwispelt vaak met de staart wanneer hij blij is, al kan de stand van de staart ook andere dingen betekenen. De neus van een hond is veel gevoeliger dan die van een mens, en daarmee ruikt hij dingen die wij niet eens opmerken. Hangoren zoals hier getekend komen bij veel hondenrassen voor, terwijl andere rassen juist rechtopstaande oren hebben. Een hond die moe is, legt zijn kop vaak op zijn poten.

De poten van deze hond staan stevig onder hem, de voorste recht en de achterste opgetrokken in een zittende houding. Zijn snuit heeft een ronde neus en een simpele glimlachende mondlijn eronder. Verder is de tekening open gehouden, met een groot vlak voor de rug en de buik waar geen aparte lijnen doorheen lopen.

Verder op deze kleurplaat staat alleen de hond zelf, zonder mand, riem of speelgoed erbij, tegen een lege achtergrond die niets afleidt van het dier zelf. Dat maakt het een overzichtelijke tekening, met dikke buitenlijnen en maar een paar plekken waar dunnere lijntjes voor detail zorgen, zoals bij de neus en de bewegingslijntjes bij de staart. Honden verschillen sterk van grootte en vachtkleur van ras tot ras, van heel klein tot fors, en ook de vorm van de oren loopt sterk uiteen. Sommige honden hebben een korte, gladde vacht, terwijl andere juist een dikke, ruige vacht hebben die om een andere kleurtechniek vraagt dan een gladde vacht. Deze hond heeft een gladde vacht zonder lange haren, dus een vlakke kleur met een brede stift past hier beter dan korte streepjes voor haarstructuur.

Het hangoor is een van de grootste vlakke stukken op dit blad en leent zich goed voor een effen kleur met een brede stift. De bewegingslijntjes bij de staart kunnen het beste wit blijven, zodat het net lijkt of de staart heen en weer zwiept. Voor de kleine details bij de neus en de mondlijn werkt een fijne stift of een puntig potlood beter dan een brede stift.

Na school, aan tafel, is dit een fijne kleurplaat voor wie nog een moment overheeft voor het eten. Sommige kinderen printen hem ook uit vlak voor een logeerpartijtje, samen met een paar andere dierenblaadjes voor onderweg.

De buitenlijn van deze hond is overal even dik, behalve bij de bewegingslijntjes van de staart, die juist dun en licht getekend zijn. Dat verschil in lijndikte is met opzet zo gemaakt: het zware omtreklijnwerk kan prima tegen een stevige kleurstift, terwijl de dunne bewegingslijntjes bij voorkeur onaangeraakt blijven of hooguit met een heel lichte kleur worden aangezet. Mocht er een keer buiten de lijntjes worden gekleurd, dan valt dat bij het grote vlak van de rug nauwelijks op, en juist dat maakt deze kleurplaat ook geschikt voor een jonger kind. Op wandelingen ontdekt een hond de wereld voor een groot deel met zijn neus, en blijft hij vaak langer ergens staan snuffelen dan zijn baasje had verwacht. Ook het geluid van een riem die van de haak wordt gepakt, herkent een hond vaak meteen als het teken dat er een wandeling aankomt.

Gepubliceerd op 2 september 2026Bijgewerkt op 2 september 2026657 woorden