Kleurplaat cadeau

Drie pakjes naast elkaar, elk met een eigen strik, en een krul lint ernaast op de grond.

Er staan drie ingepakte pakjes op dit vel, alle drie van een ander formaat. Links staat de hoogste, een staande doos met een lint dat er van boven naar beneden overheen loopt en een tweede lint dat er halverwege omheen zit. Ervoor staat een kleinere vierkante doos, en rechts daarvan de kleinste, die half achter de middelste vandaan komt. Elk pakje heeft bovenop een grote strik met twee lussen en twee losse uiteinden.

Rechtsonder ligt nog een los stuk lint dat in een krul is neergelegd, met aan het uiteinde een schuin afgesneden punt. Dat is het enige onderdeel dat niet aan een doos vastzit. Het pakpapier zelf is helemaal leeg gelaten: er staat geen ruitje, geen stip en geen streep op, alleen de lijnen waar de hoeken en de vouwen van de dozen zitten.

Dat lege papier is met opzet zo. Op een kleurplaat is een leeg vlak precies wat je nodig hebt, want daar kan een kind zelf een patroon in tekenen, en een pakje met sterretjes of streepjes erop is meteen een pakje in de kleur die iemand anders al bedacht heeft. De vouwlijnen op de hoeken staan er wel, en die verdelen elke doos alvast in twee of drie vlakken die je apart kunt kleuren.

De strikken zijn het drukste stukje van de tekening. Elke strik bestaat uit twee lussen die elkaar in het midden raken en twee linten die er schuin vanaf lopen, en op het vel liggen er drie naast elkaar. Wie ze alle drie dezelfde kleur geeft, houdt de tekening bij elkaar; wie ze elk een eigen kleur geeft, moet oppassen dat de drie kleuren niet met de dozen eronder gaan vloeken.

Er zit een handige volgorde in deze plaat. De dozen zijn de grootste vlakken en gaan het snelst met een stift, de linten die er overheen lopen zijn smaller en gaan beter met potlood, en de strikken bovenop zijn het fijnst. Van groot naar klein werken betekent hier ook van snel naar langzaam, en dat is prettig als een kind halverwege even iets anders wil doen.

Deze kleurplaat hoort in deze rubriek en niet bij de feestdagen, en dat is geen kwestie van smaak. Er is naar gekeken wanneer mensen deze tekening zoeken, en dat is in november: in de weken voor pakjesavond wordt er ongeveer drie keer zo vaak naar gezocht als in december. In Nederland is een pakje eerder iets van Sinterklaas dan van de kerstdagen, en de rubriek volgt dat.

De drie dozen overlappen elkaar een klein beetje, en dat bepaalt de volgorde waarin je het beste kleurt. De middelste staat voor de linker en de rechter staat half erachter, dus als je bij de voorste begint en naar achteren werkt, blijft steeds duidelijk welke rand bij welke doos hoort.

Het losse lint rechtsonder is klein en wordt makkelijk vergeten. Het is het enige onderdeel waar geen rechte lijn in zit, dus het is ook het enige stukje waar een kleurpotlood echt beter werkt dan een stift. Geef het dezelfde kleur als een van de strikken, dan lijkt het alsof het er net vanaf gevallen is.

Wie de drie pakjes uitknipt, houdt drie losse vormen over die naast elkaar op een raam of een kaart passen. De omtrekken zijn recht en de strikken steken er bovenuit, dus knippen gaat het makkelijkst als je de strik in één keer meeneemt in plaats van er omheen te gaan.

Gepubliceerd op 5 september 2026Bijgewerkt op 5 september 2026665 woorden