Kleurplaat paard van Sinterklaas

Het paard staat stil op een grondlijn, met een zadeldek over de rug en een hoofdstel om.

Het paard staat op deze kleurplaat met zijn lichaam naar links en zijn kop een kwartslag naar de kijker gedraaid. Daardoor zie je één rond oog met een gevulde pupil en twee oren die allebei rechtop staan. Om de kop zit een hoofdstel: een band over de neus, een band over het voorhoofd en een ronde knop op de plek waar de riempjes bij elkaar komen, met de teugels die er los onderuit hangen.

Over de rug ligt een zadeldek, getekend als een rechthoek met een brede rand eromheen en afgeronde hoeken. De manen vallen in punten langs de hals naar beneden en de staart hangt vol en breed naar achteren, allebei als een eigen gesloten vorm zodat je ze los van het lichaam kunt kleuren. Onder de vier hoeven loopt een dunne grondlijn die aan beide kanten doorloopt tot de rand van het vel.

Het paard hoort bij het verhaal van Sinterklaas omdat hij erop rijdt, en op deze tekening staat het paard alleen. Er zit niemand op, en dat is een keuze: een leeg zadeldek is een groot open vlak om in te kleuren, waar een figuur erop de helft van het paard zou afdekken. Wie de twee bij elkaar wil hebben, kan deze plaat naast de kleurplaat van Sinterklaas zelf leggen.

Voor het kleuren is het lichaam het grootste vlak en het gaat het snelst met een stift. Bruin en wit zijn de kleuren die de meeste kinderen zullen pakken, maar op een kleurplaat is niets daaraan vast: er staat geen vacht getekend, alleen de omtrek, dus elke kleur blijft binnen de lijnen kloppen.

Het zadeldek is het onderdeel waar de meeste kleur in past. Het heeft een eigen rand, dus je kunt het midden en de rand twee verschillende kleuren geven zonder zelf een grens te hoeven verzinnen. Als je een kleur kiest die duidelijk afsteekt tegen het lichaam eronder, blijft de rechthoek herkenbaar en ligt hij op het paard in plaats van erin te verdwijnen.

De manen en de staart hebben allebei puntige uiteinden en zijn daarmee de enige onderdelen met scherpe hoeken in de tekening. Een scherp potlood houdt die punten heel; een dikke stift maakt er al snel één ronde vorm van. Wie ze een andere kleur geeft dan het lichaam, laat meteen zien dat het losse haren zijn en geen deel van de vacht.

Het hoofdstel bestaat uit smalle banden die over de kop lopen. Ze zijn te dun voor een brede punt, dus daar werkt een fijne pen het beste, en het loont om ze als laatste te doen: als je het hoofd eerst helemaal inkleurt, kun je de banden er daarna overheen zetten zonder dat je eerst omheen hoeft te kleuren.

De grondlijn onder de hoeven is één dunne lijn zonder gras of stenen erop. Dat houdt het vel rustig en laat ruimte om er zelf iets bij te tekenen, en het zorgt er ook voor dat het paard niet in de lucht lijkt te zweven zoals bij een tekening zonder grond.

Het oog is klein en heeft al een gevulde pupil, dus daar hoeft niets meer in. Het is wel het onderdeel dat het snelst verpest raakt als je er met een stift langs gaat, want een uitgelopen streep vlak naast een oog verandert meteen de hele uitdrukking van de kop. Kleur de wang eromheen daarom van het oog af in plaats van eroverheen.

Gepubliceerd op 5 september 2026Bijgewerkt op 5 september 2026663 woorden