Kleurplaat schoen

De schoen voor de open haard, met een wortel en wat hooi erin en een pakje ernaast.

Deze kleurplaat laat een schoen zien die op een stenen vloer voor een open haard staat. Het is een stevige veterschoen met een ronde neus, een dikke zool die als een eigen vorm om de hele onderkant loopt, en veters die bovenop tot een grote strik zijn gestrikt. Uit de bovenkant van de schoen steken een wortel met een pluk loof eraan en een bosje hooi omhoog.

Achter de schoen staat de haard zelf, gemetseld uit rechthoekige stenen die in rijen boven elkaar liggen, met een brede plaat als schoorsteenmantel erbovenop. De opening van de haard is een boog, opgebouwd uit losse stenen die als een waaier om de opening heen staan. In de haard liggen twee houtblokken over elkaar. Rechts van de schoen staat een klein ingepakt pakje met een strik erop.

De vloer bestaat uit onregelmatige platte stenen met ronde hoeken, die als een dikke plaat naar voren toe uitsteekt. Doordat de stenen allemaal een andere vorm hebben, is dit het deel van de tekening waar je het langst mee bezig bent, en tegelijk het deel waar geen enkele kleur fout kan zijn.

De schoen bij de haard zetten is een gewoonte die in Nederland bij Sinterklaas hoort. De wortel en het hooi in de schoen zijn er voor het paard, en dat is precies waarom ze op deze tekening staan: zonder die twee zou het een schoen bij een haard zijn en niet dit. Wie de plaat naast de kleurplaat van het paard legt, ziet waar de wortel naartoe gaat.

Van alle zes de platen in deze rubriek is dit de drukste. Er zitten meer dan vijftig losse vlakken in, vooral door de stenen van de haard en van de vloer, en dat maakt hem geschikt voor wie langer aan één tekening wil zitten. Het is ook de plaat waar het het meest loont om met potlood te werken in plaats van met stift.

De stenen van de haard zijn allemaal ongeveer even groot en liggen in nette rijen. Als je ze allemaal dezelfde kleur geeft, blijft de muur rustig en valt de schoen ervoor beter op. Wie ze om en om twee tinten geeft, krijgt een muur die er echter uitziet, maar dan is het wel verstandig om de schoen daarna in een kleur te doen die met geen van beide botst.

De boog boven de haardopening is het lastigste stukje. De stenen daarin zijn wigvormig en lopen naar het midden toe smaller, dus een dikke punt laat ze in elkaar overlopen tot één band. Een scherp potlood houdt ze uit elkaar, en als je de opening zelf donker maakt, springen de wigjes er vanzelf uit.

De schoen zelf bestaat uit een paar grote vlakken: de neus, de zijkant, de bovenkant en de zool. Doe de zool in een andere kleur dan de rest, dan blijft de vorm van de schoen duidelijk. De veters en de strik zijn dun en gaan het beste met een fijne pen, en het loont om ze pas te doen als de schoen eronder al klaar is.

De wortel en het hooi steken allebei boven de rand van de schoen uit en zijn de enige onderdelen op het vel die niet recht of rond zijn. Het loof van de wortel bestaat uit een paar gekartelde blaadjes en het hooi uit losse slierten, en juist doordat die vormen zo grillig zijn, valt het niet op als je er een keer buiten de lijn komt.

Gepubliceerd op 5 september 2026Bijgewerkt op 5 september 2026670 woorden